Alın yazımın sayfalarında.
Yokluğuna alışmak ne kelime
Elim kolum bağlı kaldı,
Çaresiz kaldım.
Zamanın ilmekleri karıştı,
Çözemiyorum bir türlü...
Seni her istediğimde,
Koklayamıyorum.
İçimdeki çiçeksin
Sulayamıyor, büyütemiyorum.
Kurumanı istemiyorum.
Gözyaşımı akıtsam da toprağına
Yine döküyorsun yaprağını...
Bir türlü yeşertemiyorum.
Bu Pazar dualarla yaklaştım yanına.
Görüyorum ki,
Bir başkası dokunuyor
Yaprağına...
Görüyorum ki,
Bir başkası dokunuyor
O kara toprağına...
Hüznüm ıslandı o anda,
Sığındı kirpiklerimin aralarına.
Yüreğim bir garip kuş gibi
Belirsiz kayıplarda...
Anladım ki artık
Yokluğuna alışmalıyım.
İçime gömüp sevdamı,
Ardıma bakmamalıyım...